de techniek waarbij een bepaalde kleur [chroma] wordt gebruikt als een alpha-kanaal [transparantie] om daarmee goedkoop onderscheid te maken tussen object/voorgrond en later in te vullen achtergrond, noemen we chromakeying. in de volksmond is dit ook bekend als greenscreen danwel bluescreen opnames. dit omdat dit de meest gebruikte kleuren zijn. theoretisch kan je natuurlijk elke kleur gebruiken. het probleem bij rood is dat deze veel in huidtinten voorkomt, waarmee je dus grotere kans loopt dat ook de persoon in de voorgrond als transparant wordt aangemerkt. bij bewegende camerastandpunten zal je de computer ook moeten kunnen vertellen hoe het perspectief van de diverse lagen achtergrond en 3D-objecten ten opzichte van elkaar verschuift. anders zal de digitale set zeer onnatuurlijk aandoen. de techniek waarbij je de diepte van je set in het juiste perspectief houdt doormiddel van het optekenen van vlakken in de ruimte; heet rotoscoping. feitelijk bouw je een set na in een 3D-tekenpakket waarbij je frame voor frame kan aangeven waar de horizon ligt en hoe de diverse vlakken in de ruimte zich verhouden tot de voorgrond en de camera. | 
